Laureatka literackiej Nagrody Nobla Wisława Szymborska zmarła dzisiaj wieczorem w swoim domu w Krakowie. Wisława Szymborska. Miała 89 lat.

Wisława Szymborska należała do pisarzy, dla których formującym doświadczeniem była wojna. Próba poradzenia sobie z rozpadem rzeczywistości była punktem wyjścia tej poezji i podłożem jej późniejszych poszukiwań.
Pierwsze wiersze opublikowała w krakowskim „Dzienniku Polskim”, następnie w „Walce” i „Pokoleniu”. W latach 1947-1948 była sekretarzem dwutygodnika oświatowego „Świetlica Krakowska” i – między innymi – zajmowała się ilustracjami do książek.

Pierwsze wiersze opublikowała w krakowskim „Dzienniku Polskim”, następnie w „Walce” i „Pokoleniu”. W tych czasach Szymborska była związana ze środowiskiem akceptującym socjalistyczną rzeczywistość. W latach 1947-1948 była sekretarzem dwutygodnika oświatowego „Świetlica Krakowska” i – między innymi – zajmowała się ilustracjami do książek.

W 1991 r. otrzymała Nagrodę Goethego, później Nagrodę Herdera. W 1996 r. otrzymała Nagrodę Nobla, a w 2011 została odznaczona Orderem Orła Białego. Szymborska dziękując za odznaczenie powiedziała:
” Spotkała nas rzecz zdumiewająca, bo wszyscy tutaj zgromadzeni robimy to, co lubimy robić, i za to lubienie jeszcze dostajemy ordery”

W wywiadzie dla TVN o swojej twórczości powiedziała:

„Uprawiam lirykę ascetyczna, wyciszona, wolna od gwałtownych emocji i wielkich namiętności. Dlatego może uznaje się moje wiersze za niezbyt kobiece. W mojej poezji przeważają: autoironia, krytyczny intelekt, zwątpienie, paradoks oraz dyskretny humor.. Często tez przyjmuje postawę relatywisty, z dystansem traktuje prawdy ostateczne i twierdzenia absolutne. Lubię przyglądać się roślinom, zwierzętom oraz ludziom, odkrywając na każdym kroku słabość ludzkiego istnienia.”